REKLAMAA1 SanGiovanni   01.04.2021 - 30.04.2021
    ARTYKUŁY IMPREZY FIRMY

    (KW)

    Głazy to niby tylko "takie duże kamienie". Jednak ogromne skalne bloki, które rozsiane są po całej Warszawie, to kawał historii naturalnej. Wiele z nich znajduje się na Ursynowie, z których kilkanaście wpisanych jest na listę pomników przyrody, w tym jeden z największych w stolicy.

    Mieszkańcy przyzwyczaili się do ich obecności, a one same wtopiły się w otoczenie. Znalazły się tutaj długo przed nami i będą długo po nas. Głazy narzutowe, inaczej narzutniaki czy eratyki (od łacińskiego errare - błądzić), od tysięcy lat stanowią część polskiego krajobrazu. Właśnie ta druga nazwa doskonale oddaje charakter tych wielkich kawałków skały, ponieważ w Polsce znalazły się przypadkiem.

    W dawnych czasach ludzie tłumaczyli sobie obecność głazów diabelską działalnością. W XIX wieku powstawały różne teorie, w jaki sposób głazy przywędrowały do Europy. Jakim sposobem znalazły się w Polsce, tłumaczył w „O ziemiorodztwie Karpatów i innych gór i równin Polski” Stanisław Staszic, ojciec polskiej geologii. Uważał błędnie, że narzutniaki pochodzą z Wołynia i Ukrainy, gdzie w tamtejsze szczyty uderzyła woda i następnie rozniosła głazy po całej Polsce.

    Ostatecznie Szwajcar Louis Agassiz, dzięki swoim badaniom, udowodnił w 1840 roku skąd tak naprawdę eratyki pochodzą.

    Przywędrowały z lodowcem

    Te pomniki przyrody zawędrowały do naszego kraju ze Skandynawii. Jeszcze ok. 130 tys. lat temu na terenie dzisiejszej Warszawy znajdował się lodowiec. Gdy wycofywał się z Kotliny Warszawskiej, zostawił za sobą kilku pasażerów w postaci głazów narzutowych. W ten sposób znalazły się na Ursynowie i w całej Polsce. Z biegiem czasu część narzutniaków zniknęła, pozostali jedynie najtwardsi.

    Olbrzymy te są najczęściej pochodzenia magmowego. Zbudowane z granitu, amfibolitu, gnejsu czy migmatytu były niegdyś częścią skandynawskich masywów krystalicznych. Głazy te przez dziesiątki tysięcy lat były świadkami zmian, które zachodziły na terenie dzisiejszej stolicy Polski i wszędzie indziej, gdzie tylko się znalazły.

    Niektóre były wykorzystywane jako budulec. Gdzieniegdzie można je zaobserwować w cokołach czy fundamentach starszych budynków. Wiele z nich służyło do budowy dróg, teraz zaś przykryte zostały warstwą asfaltu. Te, które są widoczne na powierzchni, zostały wykopane podczas prac ziemnych.

    Głazy - zapomniane pomniki przyrody

    Część głazów znajdujących się na terenie Warszawy została wpisana na listę pomników przyrody. Umieszczane są tam jedynie najcenniejsze z głazów, mające ponad 5 metrów w obwodzie, wyróżniające się materiałem, z jakiego są zbudowane, oraz z widocznymi śladami transportu lodowcowego.

    Trzynaście eratyków, które widnieją na liście, znajduje się na terenie Ursynowa. Jeden z nich, nazwany „Głazem Ursynowskim” i umieszczony w parku im. Romana Kozłowskiego, jest jednym z największych tego typu obiektów w Warszawie.

    Niektóre z głazów zyskały nawet swoich patronów, np. znajdujący się przy ul. Szolca-Rogozińskiego nosi imię Ludwika Sawickiego, polskiego archeologa-samouka, dyrektora Państwowego Muzeum Archeologicznego w latach 1945-1949. Inny narzutniak, leżący przy tej samej ulicy, został nazwany „Głazem Straży Ochrony Przyrody”.

    Przy wielu eratykach ustawione zostały tabliczki informujące, czym te głazy są i kim byli ich patroni. Tych, które nie zostały uznane za pomnik przyrody, a tym bardziej nazwane, jest jednak na Ursynowie znaczniej więcej.

    Lista głazów narzutowych, będących pomnikami przyrody i znajdujących się na Ursynowie - ZOBACZ JE W NASZEJ GALERII:

    - „Głaz Ursynowski” w parku im. Romana Kozłowskiego

    - głaz przy ul. Koński Jar 1

    - głaz przy ul. Koński Jar 8

    - głaz im. Marii Żelichowskiej przy ul. Cybisa 2

    - głaz im. Ludwika Sawickiego przy ul. Szolc-Rogozińskiego 9

    - „Głaz Straży Ochrony Przyrody” przy ul. Szolc-Rogozińskiego 11

    - głaz przy ul. Szolc-Rogozińskiego 8

    - głaz im. Stanisława Zwierza przy ul. Kulczyńskiego 8

    - głaz przy ul. Dembowskiego 1

    - „Głaz Aleksandra” przy ul. Kopcińskiego 5

    - dwa głazy przy ul. Kopcińskiego 4

    - głaz przy ul. Koncertowej 8

    - głaz przy ul. Rybałtów 25

    Jak się czujesz po przeczytaniu tego artykułu ? Głosów: 87

    • 41
      BARDZO PRZYDATNY
    • 18
      ZASKOCZONY
    • 24
      PRZYDATNY
    • 4
      OBOJĘTNY
    • 0
      NIEPRZYDATNY
    • 0
      WKURZONY
    • 0
      BRAK SŁÓW

    3Komentarze

    dodaj komentarz

    Multiplatforma internetowa HALOURSYNOW.PL nie ponosi odpowiedzialności za treść komentarzy. Wpisy niezwiązane z tematem, wulgarne, obraźliwe lub naruszające prawo będą usuwane (regulamin).

    Treść niezgodna z regulaminem została usunięta. System wykrył link w treści i komentarz zostanie dodany po weryfikacji.
    Aby dodać komentarz musisz podać wynik
    • ~zwykły obserwator 3 3 miesiące temuocena: 0% 

      Tak, kamulcowanie (nieco mniejszymi) to także metoda "ułatwiania" ruchu pieszego i kołowego, hi, hi. Na dużą skalę, nikt nie dostrzega, hi, hi.

      Edytowany: 3 miesiące temu

      odpowiedz oceń komentarz 0 4 wpisy tej osoby zgłoś do moderacji
    • ~Boom 2 3 miesiące temuocena: 40% 

      Kolejny sezon ogórkowy.

      Edytowany: 3 miesiące temu

      odpowiedz oceń komentarz 2 3 wpisy tej osoby zgłoś do moderacji
    • ~W(BJS) 1 3 miesiące temuocena: 100% 

      Największym głazem narzutowym w Warszawie jest głaz narzutowy nazwany Głazem Podchorążych . Wydobyty w 1938 roku przy robotach wodociągowych przy ulicy Podchorążych . Przeniesiony w roku 1959 ( jeśli dobrze pamiętam ) na ulicę Rakowiecką . Są osobiście biegając , jako dzieciak , ulicą Podchorążych dotykałem tego głazu , nim go wywieziono na Rakowiecką pod Instytut .

      Edytowany: 3 miesiące temu

      odpowiedz oceń komentarz 1 0 wpisy tej osoby zgłoś do moderacji
    Artykuł załadowany: 0.3632 sekundy
    REKLAMAA2 Dzieci Puszczy  01.04.2021 - 30.04.2021